Menstruation door Susan Dayal

Moon Lodge: bloed als gift

gebruiken en verhalen

© Nicole Zonderhuis tenzij anders vermeld

De eerste menstruatie wordt in veel culturen gevierd. De oude Grieken bouwden een tempel, Afrikaanse stammen hadden een dansritueel en de Hebreeuwen vierden een eerste menstruatie met een oliezalfsel en een gebed tot de goden opdat het meisje gezond en vruchtbaar zou zijn.
Anderszijds werd de menstruatie in allerlei culturen aangegrepen om vrouwen als afschrikwekkend en vies voorwerp te behandelen: isoleren, niet aanraken, zo'n vrouw voorspelt ongelukken als ze niet geïsoleerd wordt, of door haar menstruatie-isolatie heenbreekt, ze besmet anderen met 'onreinheid', seks met haar is verboden.


De Moon Lodge

"De ‘Moon Lodge’ of de maanhut is de plaats van vrouwen. Hier komen zij samen gedurende hun menstruatie om één te zijn met elkaar en met de veranderingen in hun lichaam. Lang geleden werden vrouwen in de hun ‘maantijd’ ontheven van hun werk en taken rond het gezin om deze dagen met hun ‘zusters’ te vieren in de maanhut. Zij vertelden elkaar verhalen en deelden hun ervaringen en inzichten.

Traditioneel is de menstruatie, of maantijd, de heilige tijd waarin de vrouw geëerd wordt als een Moeder van de Scheppende Kracht. Gedurende deze tijd mag zij alle oude energie die haar lichaam met zich mee droeg loslaten en zich voorbereiden om zich opnieuw te verbinden met de vruchtbaarheid van Moeder Aarde. Onze voorouders begrepen hoe belangrijk het was om iedere vrouw haar tijd te gunnen in haar Heilige Ruimte gedurende de maantijd, want de vrouwen zijn de dragers van overvloed en vruchtbaarheid.

En terwijl Grootmoeder Maan de getijden weeft, die het water/bloed van Moeder Aarde doet bewegen, zo volgen ook de cycli van de vrouwen de getijden van dit weven van de Grootmoeder. Als vrouwen samenleven op dezelfde plek zal hun cycli zich op elkaar gaan afstemmen om samen in de Maantijd te vieren. Dit natuurlijke ritme is een van de verbonden van de Zusterschap.

Vrouwen eren hun heilige pad als zij de intuitieve kennis erkennen die eigen is aan hun ontvankelijke natuur. Menstruerende vrouwen die kunnen vertrouwen op de cycli van hun lichaam en toestaan dat gevoelens in hun samenkomen, werden vroeger door hun stam geëerd als zieners en orakels.
"1)

1) Vrije vertaling uit Moeder Aarde kaarten van Jamie Sams.

Moon Lodge online

Deel je verhalen, inzichten en ervaringen met je zusters.
er wordt veel te weinig over gesproken.

Bloodroses

Ik ben een fan van Tori Amos. Tori heeft op haar CD Boys for Pele* een nummer met de naam Blood Roses. Hoewel niet expliciet genoemd, gaat het over vrouwelijke sexualiteit. "You gave him your blood and your warm little diamant". Het doet mij denken aan een gedichtje wat ik als jonge vrouw (13) in mijn agenda had staan. "Meisje meisje je moest eens weten, Dat je een kleine roos bezit. Die in het midden is gespleten, en waar een beetje haar op zit. Eens in de maand dan gaat zij bloeien, bloeit zij niet dan is zij ziek. En is de tuinman langs gekomen, dan bloeit zij negen maanden niet. " Ik begreep toen nog niet helemaal wat dat betekende. De vergelijking echter van de vulva met een roos, vind ik erg mooi. Daarom herschreef ik de tekst met meer eerbied voor de vrouw. Ik ben namelijk niet van mening dat zwangerschap een ziekte is.

* Pele is de Hawaiiaanse vulkaan Godin, die woest en vurig is en drank en sigaren als offer vraagt. Lees meer over Pele

Elke vrouw behoort te weten
Dat zij een roos bezit
Die van onder is gespleten
Van binnen rood, van buiten wit

Iedere maand dan gaat zij open
bloeit vol pracht en rozerood
laat haar sappen naar de aarde lopen
reinigt geest en moederschoot

Een bloeiende roos heeft grote kracht
bescherm haar daarom goed
Zij geeft een vrouw haar macht
Eer uw roos, eer uw bloed

Hoe wilder de roos, hoe scherper de doornen
Wees voorzichtig, heren, pluk haar niet
Zeker, zij biedt u vreugde, vol bekoren
Doch, niet veroverd maar u geschonken prikt zij niet

Komt de tuinman de roos besproeien
Dan bloeit zij negen maanden niet
Er is een kindje aan het groeien
dat door de roos nieuw leven ziet

 


© Nicole E. Zonderhuis. Bij overnemen van gedicht graag naamsvermelding                      – Gedichte auf Deutsch

 


Bloed als Gift

 

Bloedbanden; moeder - dochter

Iemand vertelde me ooit dat een deel van mij (en ieder ander) in de buik van mijn oma heeft gezeten. Namelijk, als een vrouw geboren wordt draagt ze al haar eicellen al mee. Toen mijn oma zwanger was van mijn moeder, zat ik al als eicel in haar eierstok. Wat een prachtig idee. De term 'eierstok' heeft overigens niets te maken met de vorm van deze organen, maar duidt op hun functie als opslagplaats of 'stock'.

"In de eierstokken ligt de hele voorraad eicellen opgeslagen. In de eierstokken van een meisjesbaby zijn zo'n 400.000 follikels in aanleg aanwezig. Bij het begin van de puberteit is daar al meer dan de helft van verloren gegaan. Van de ongeveer 150.000 eicellen die nog overblijven, zijn er slechts een dikke vierhonderd die ooit helemaal rijp zullen worden en 'springen'. Tijdens elke cyclus wordt niet één maar verschillende follikels gestimuleerd om te rijpen. De follikel die het meest 'sprongrijp' is, haalt het uiteindelijk. De overige follikels krijgen het signaal dat ze niet meer nodig zijn, waarop ze verschrompelen. " (citaat: menstruatie.net)

Jaren geleden heb ik een fotocollage gemaakt; '4 generaties -moeders en dochters'. In de collage zie je mijzelf, met mijn moeder, oma en overgrootmoeder, allemaal rond de leeftijd van 18 jaar. (Nicole Zonderhuis, Henny Leijen, Elisabeth Schravenmaker, Barbera Roobeek). Vooraan sta ik, in een zigzaglijn achter mij staat mijn moeder.......enz. Mijn moeders kant is een echte vrouwen kant: mijn oma had 8 dochters, geen zonen - mijn overgrootmoeder had alleen 2 dochters (de ene is als kind overleden) en zelf kwam ze uit een gezin met alleen maar meiden (7).
Nu ik weet dat ik in mijn oma's buik heb vertoeft, werd de collage weer een stukje helderder: Ik (linksonder) sta voor mijn oma. Rechts van mij is mijn moeder die weer voor haar oma staat. Nu snap ik de relatie.
Ik zelf menstrueerde al vroeg. Ik zat in de 6de klas van de lagere school (11 jaar) en ik was de eerste van de klas. Ik schaamde me erg, vooral omdat ik de eerste was, dus abnormaal. Toen ik mijn geheim aan een vriendinnetje vertelde, die nog helemaal niet wist wat menstrueren was, schrok zij hefig. " En loopt er dan zomaar bloed uit je lichaam? En moet je dan naar de dokter?". Men noemt het tijdstip waarop de eerste menstruatie optreedt, de menarche.
Mijn moeder daarentegen was heel erg laat met haar menarche, wel 16 jaar. Zij schaamde zich daar erg voor, dus verzon zij haar maandelijkse bloeding. En mijn oma was juist weer heel vroeg. Ook een jaar of 11. Ze zeggen dat dit een soort van regel is; is je moeder vroeg dan ben jij laat. En andersom. Daarentegen brengen wetenschappers de timing van de menarche dan ook in verband met het bereiken van een bepaald lichaamsgewicht. Daar kan ik ook inkomen want ik was al heel lang toen ik 11 was. Je weet wel, zo'n spurt de lucht in waardoor je van die strepen op je huid krijgt in de lengte richting. Striae noemt men dat.

 

Mail me jouw verhaal of ervaring

Celebrate the simple gifts of abundance and life. The Goddess speaks through wise women of all ethnicity. Listen to the wisdom they have gleaned during their many seasons on the rich and bountiful Earth.
Copyright image and text above Abby Willowroot 1992

 

 

Maan Pauze (meno pauze)

En net als je weet dat je maantijd bijzonder is en je geleerd hebt het te eren en er van te genieten, stopt het ermee! En hoe ga je daar dan weer mee om. Dit is een vraag die ik vaker heb gekregen.

Volgens de Native American visie worden de vrouw, net als Moeder Natuur zelf, compleet geboren. Haar lichaam ontwikkelt zich voortdurend. Ze groeit als het ware naar de ceremonies toe geleid door haar lichaam. De ceremonies zijn de grote overgangen, zoals van meisje naar vrouw bij de eerste menstruatie. Vanaf die eerste Maantijd wordt de jonge vrouw geëerd, omdat zij een levenschenker is geworden die het voortbestaan van de stam waarborgt. Als haar buik opzwelt en leven geeft aan een nieuw mens groeit zij van vrouw naar moeder. Ook als er geen kinderen in haar buik groeien, zijn het wel de creatieve ideeën waaraan zij geboorte geeft.
En als de menstruatie stopt, ofwel de Maan pauze intreedt, zit haar taak als levenschenker erop. Zij wordt van moeder naar grootmoeder.
De energie die eerst naar de baarmoeder ging kan zij nu anders gebruiken. Er is tijd en energie voor haar zelf. Nu is het moment om de opgedane ervaring en wijsheid te delen met anderen en andere te begeleiden op het levenspad. Zij is een bron van grote wijsheid en spiritueel begrip geworden. In gebed en ceremonie kan zij haar ervaring delen met de voorouders, de moeders en dochters.

Bij de Winticultuur heeft vrijwel elke familie wel één of meer bigi suma, grote mensen die dingen weten en ook gewone winti problemen kunnen verhelpen. Grote vrouwen hebben altijd de menopauze achter de rug en zijn dus ritueel rein.

Toch hebben veel vrouwen moeite met de Maan pauze. Het niet hebben van een maandelijkse bloeding kan ook een gemis zijn. Een mogelijk ritueel wat je kunt doen is dan bij de nieuwe maan ( of volle als je dat wilt) een persoonlijk altaar maken met spullen die op dat moment belangrijk voor je zijn en je voeden. Even stilstaan bij wie je bent en welke wijsheid je hebt.

mooie foto's van wijze vrouwen

 

Borst-bewustzijn

Hoe borstbewust ben jij? Draag je je borsten als één van de verworvenheden en krachten van het vrouw-zijn, of is het een deel van je lichaam als elk ander, wegstopt in een passende BH? Eigenlijk is er weinig bekend over de functie van onze borsten: we nemen genoegen met het feit dat ze dienen om een baby borstvoeding te geven. Gezien de korte tijd dat vrouwen een baby hebben én de geavanceerde werking van het menselijk lichaam kan ik me moeilijk neerleggen bij dergelijke korte verklaring. Zou het niet kunnen dat onze borsten, naast de voedende functie voor de baby en de sexuele signaal functie naar de man, onszelf ook iets te bieden zou hebben.

Mijn gedachten hierover begonnen nadat een vriendin van mij naar een integraal therapeut was geweest. Hij vertelde dat borsten functioneren als seismografen. Het zijn gevoelige sponzen die de omgeving scannen en in zich op nemen. Veel extra informatie, die wij wellicht ervaren als vrouwelijke intuitie, bereikt ons via deze weg. Omdat de omgeving niet altijd even zuiver is, kunnen de borsten wat gevoelig en soms zelf pijnlijk worden. Het is daarom aan te raden om bij dergelijke gevoeligheid de gifstoffen uit de borsten te masseren. Ook raadde hij aan vaker de BH te laten voor wat hij is. Onze borsten de ruimte geven komt de sensorwerking van onze borsten ten goede.
Ook tijdens de menstruatieperiode ervaren veel vrouwen een grotere gevoeligheid van de borsten en/of tepels. Zou dat een relatie kunnen hebben met het feit dat de intuïtie op dat moment extra groot is?

In het engels is de medische term voor borsten 'Mammary glands'. Op zich een medische verwijzing naar het feit dat wij vrouwmensen kunnen zogen. Maar het mooie eraan vind ik dat glands 'klieren' zijn. Een klier is een orgaan dat bepaalde stoffen produceert of transporteert; het scheidt een stof af aan het bloed, aan een orgaan of naar buiten toe (bv oorsmeer). Vanaf het moment dat je in de puberteit komt gaan hormonen je persoonlijkheid bepalen, zowel je gemoed en je lichaam en daarmee je leven. Eigenlijk weet men nog maar weinig van de werking van de meer gecompliceerde klieren. Een kleine maar belangrijke en gecompliceerde klier is de hypofyse, gelegen in de hersenen. Deze klier produceert een scala aan hormonen die veel veranderingen in het lichaam regelt. Zelfs de menselijke stemming hangt deels af van de stoffen die deze klier produceert, of juist niet. Of de epifyse, de pijnappelklier, die in oosterse filosofieën beschouwd wordt als de zetel van de ziel. Volgens Descartes speelt de pijnappelklier een rol bij de interactie tussen lichaam en geest. Omdat borsten één zo heldere functie hebben als de melkproductie blijven al de andere aspecten van deze klieren misschien onderbelicht en onderbewust. Ik zou graag van vrouwen die hun borsten moeten missen horen wat er veranderd is in hun waarneming van de wereld.

Vlak nadat ik tot dit inzien was gekomen, was ik in het Tropen Instituut in Amsterdam en liep dit Mexicaanse vrouwtje tegen het lijf. Het was of ze me echt aankeek. En ze toont me haar borsten. Ze steekt ze eigenlijk als antennes naar voren toe, precies waar we het over hebben gehad. Voor mij was dat een teken om het pad, wat me nog eens liet zien hoe belangrijk de borsten zijn.
Het onderschrift luidde... beeldje dat vermoedelijk met vruchtbaarheidscultus te maken heeft.
Ik weet dat de sjamanen in Mexico een grote kracht toekennen aan vrouwen, omdat zij van nature al alle macht hebben. Dit beeldje gaat voor mij over de vrouwelijke macht.
Nog een reden om aan te nemen dat het niet gaat om een vruchtbaarheids beeldje is het volgende: het vrouwtje heeft geen baby bij zich die ze voedt. En zij heeft een naar buiten gekeerde blik in plaats van naar binnen, zoals dat tijdens de voeding is. De kleine vagina trekt weinig aandacht, in tegenstelling tot wat ik bij andere beeldjes zag, dus het heeft weinig seksuele lading. Nee, het laat duidelijk zien dat er twee antennes aan het lichaam zitten die niet verwaarloost mogen worden, maar gedragen met het respect en zorg die ze toekomen.

ingezonden artikel:

Mijn borsten waren het er niet mee eens

Jouw vraagstuk over borsten als meer dan alleen voedende lichaamsdelen voor kinderen en seksuele tempels voor een man, raakt mijn verhaal: Mijn borsten zijn me altijd zeer lief geweest, zacht en warm, fijn om mijn hand tegenaan te leggen als ik me moest concentreren (bijvoorbeeld tijdens studeren). Ook seksueel ervaar ik ze als zeer erogeen.
Rondom de geboorte van mijn tweede kind, nu drie jaar geleden, gaven mijn bortsen me een bijzonder ervaring.
Ik was hoogzwanger en wilde thuis bevallen. Door spanningen met mijn man steeg mijn bloeddruk zo hoog dat de verloskundigen wilden dat ik in het ziekenhuis zou bevallen. Ik wilde dat echt niet, maar ze wilden me niet helpen als ik op eigen verantwoordelijkheid toch thuis zou blijven. De bevalling duurde vijf dagen, op en af naar het ziekenhuis. De bevalling was zwaar, veel zwaarder dan de eerste die in acht uur gepiept was en een prachtige ervaring. Deze voelde niet zo mooi, hoewel mijn zoon prachtig was.
De borstvoeding verliep aanvankelijk goed maar werd zeer pijnlijk. Na twee weken had ik een zware borstontsteking. Antibiotica leek te helpen. Tot een week of twee later bleek dat ik abcessen in mijn borsten had. Na uitgebreid onderzoek zaten beide borsten vol met pus, volledige abcesvorming in beide borsten. De daaropvolgende details zal ik je besparen, of er kort over zijn: heel veel pijn, ellende en operaties.
De borstvoeding was ook voorbij, er was geen melkproductie meer mogelijk.
Ruim een jaar nadien werd mijn derde kind geboren. Thuis, een prachtige bevalling, zonder inmenging van ziekenhuis of medische wereld, een groot genieten. En de borstvoeding verliep fantastisch. Inmiddels is mijn zoontje ruim anderhalf en voed ik hem nog steeds.
 
Ik heb de hele periode van abcessen het gevoel gehad dat mijn borsten het niet eens waren met de medische staf in het ziekenhuis, mijn borsten wilden dat ik naar mijn gevoel zou luisteren, ik deed dat niet en mijn borsten gaven het commentaar. Zij zijn mijn boodschappers, het contact met de wereld om me heen, de weg waarlangs ik mijn kinderen voed en mezelf voed met energie uit de wereld om me heen. Sponzen, ja, zo zou je het kunnen noemen...
 
Sindsdien laat ik mijn borsten spreken: ik vind het fijn om mijn kind te voeden, hoewel de wereld om me heen roept dat hij toch al zo groot is. Laat ze maar praten, ik voel dat het een zeer intens contact is, niet te vergelijken met een andere vorm van contact. Als je iemand omhelst zijn je borsten in contact met die ander. Als ik mijn kinderen optil voel ik hun warmte via mijn borsten.
Ik hoop dat ik ze nooit kwijt raak, ze zijn mijn grote vriendinnen!
 
Groeten,
Brigitte

Passende BH helpt beeld van je 'inborst'

Volgens onderzoek draagt maar liefst 75 procent van de vrouwen een verkeerde beha. Meestal dragen ze een te kleine BH, maar vaak ook te wijd, niet mooi sluitend of een waar de borsten te veel in hangen. Dat is zonde want een goed passende BH doet wonderen voor je figuur . En vooral ook voor het beeld wat men van je krijgt. Want gek genoeg geeft een goede manier van je borsten dragen, welke wordt bepaald door je houding in combinatie met goed passende BH, een beeld van je 'inborst'; je gemoed, temperament of innerlijke gesteldheid. De Spaanse flamencodanseressen zijn een goed voorbeeld van goede dracht. Ze ogen allemaal alsof ze cup D hebben, maar dat is absoluut niet zo. Ze dragen met trots, de borst vooruit.
Toen ik de eerste keer zwanger was en mijn borsten groeiden, heb ik mij een goede borstvoedings BH aan laten meten. Ik moest wel naar de betere lingeriezaak, omdat mijn cupmaat niet meer bestond in de reguliere zaken. De dame in de BH-speciaalzaak schuwde er niet voor om mijn borsten in de hand te nemen en ze goed in de cup te krijgen. Aan alle kanten werd gevoeld en alle bandjes werden bijgesteld om de juiste pasvorm te krijgen. Die middag werden mijn ogen geopend en mijn borsten geëerd. Ik leerde daar waar ik allemaal op moet letten. Het is goed om eens in de zoveel tijd weer langs te gaan voor een meting omdat je figuur en borsten aan verandering onderheving zijn. Ga vooral naar een goede zaak en niet naar de doorsnee BH zaak als Hunkemuller o.i.d.
Vraag hulp en wees niet bang voor de aanraking want het heeft duidelijk geen sexuele lading - juist heel geaard.

Sport BH
Een speciaal geval is de Sport BH - sinds ik het weet zou ik alle vrouwen die ik langs zie rennen met (pijnlijk) schuddende borsten willen aanspreken en vertellen over goede sport BH's. Met mijn cupmaat was sporten, op zwemmen en skaten na, nooit fijn. Ales hupste maar op en neer en heen en weer; gênant en pijnlijk. Toen ik bij de goede lingeriezaak was vroeg ik daar om een goede sport BH en tot min verbazing kwam ze aan met een stretch ding waar ik nooit dacht in te passen.Toch stond hier mijn cupmaat op. Een goede sport BH drukt je borsten helemaal plat tegen het lichaam en als je springt bewegen ze keurig mee met je lichaam. De BH's zijn niet bedoelt om een dag mee rond te lopen, maar slecht voor het 'uurtje' sport om dan weer snel uit te doen.
Hier vind je een geweldige demonstratie die het verschil laat zien:
http://www.shockabsorber.co.uk/bounceometer/shock.html
Behandel je borsten goed en geef ze elk moment wat ze nodig hebben.

Mail me jouw verhaal of ervaring

Vulkaan godin Pele

Pele is de vuur- en vulkaangodin op Hawaii. Ze is tevens godin van de natuur, chaos, ceremonies en seksualiteit. Op Hawaii was de aardgodin Papa haar moeder. Papa werd ook Haumea genoemd. Pele woont in de krater van een aktieve vulkaan, Halema'umu'u. De vulkaan fungeert als hiernamaals voor de overledenen, en Pele bewaakte hier de zielen van de doden.

Het archetype van de Vuurgodin staat voor de grootste scheppingskracht op aarde. Uit de kern van de planeet stroomt het vuur dat onze hele wereld warm houdt. Je eigen scheppingsenergie komt uit je basischakra, daar waar jouw oerkracht zetelt. Ook in je seksualiteit zit een enorme kracht, die je kunt omzetten om creatief te zijn en je eigen werkelijkheid te scheppen.

De terugkeer van de Godin Pele schenkt de vrouw haar krachtige natuur en verloren erfdeel terug. Pele staat voor het vrouwelijk vuur wat verbonden is met de tijd dat de vrouw haar eigen rode lava laadt stromen. Het is niet alleen het vuur van de passie , creativiteit en schepping. Vuur kan ook verslinden, het is een grote kracht. Als vrouw is dat ook een herkenning uit de menstruatieperiode; ongerichte verwoestende felheid in reactie. Het is precies dat waar mannen zo bang voor zijn.

 

Bron onderstaande tekst: www.nissaba.nl - Beschrijvingen van alle godinnen

Volgens een legende verliet Pele haar geboorteland na een ruzie om een man met haar zus Na-maka-o-ka-hai (ook Nämaka), een zeegodin. De man was Au-kele-nui-a-iku, een tovenaar die met zijn magische kracht de bron met het levenswater had ontdekt. Na-maka-o-ka-hai achtervolgde Pele, verwoestte haar land met een vloedgolf en joeg haar op. Pele's familie kwam haar te hulp, maar allen raakten hun huis kwijt en werden door het woeste water de oceaan in gedreven. In kano's konden ze zich veilig stellen op verafgelegen eilanden. Pele sloeg overal waar ze kwam met haar magische schep Pao-a een vulkaan uit de grond, als woonplaats. Aan de rook van de vulkanen, die tot in de hemel reikte, zag haar zuster de zee vanuit de verte dat Pele nog niet was vernietigd. Verder werd ze opgejaagd, tot Pele ten slotte, gewond en gebroken, voor dood werd achtergelaten.

Pele trok verder naar Honolulu, en groef daar een put van vuur. In de krater die zich vormde, ontstond een wit zoutmeer. Ook de volgende door haar gemaakte vuurplaatsen overstroomden door het opkomende water. Ze groef in de vulkaan Hale-akala, wat een vloed van lava tot gevolg had. Na-maka-oka-hai kwam haar op het spoor en brak Pele's gebeente van lava. Nog vandaag noemt met de brokken lava na-iwi-o-Pele, 'gebeente van Pele'. Alom werd gerouwd over de dood van Pele, terwijl Na-maka-oka-hai vol vreugde over de nu uitgestrekte oceaan keek. Toen zag ze in de verte, vanuit de met sneeuw bedekte bergtoppen op Hawaii, de uhane (geest) van Pele opstijgen, in de vorm van vulkanische rookwolken, roodgekleurd door de gloed van het machtige vuur eronder. Nooit zou ze Pele's vuur kunnen overwinnen.

Pele verscheen vaak als een adembenemend mooie vrouw onder de mensen, en nam dan deel aan de sportevenementen, zoals aan wedstrijden speerwerpen. Maar ook nam ze soms de gedaante aan van een oude vrouw. Eens verzocht ze als oude vrouw om het op te mogen nemen tegen Kumu-kahi, een jonge en aantrekkelijke, sportieve koning. Hij lachtte haar echter uit, en vertoornd toonde Pele haar ware gedaante. Ze barstte uit in een vulkanisch vuur en wierp Kuma-Kahi in zee, waar ze hem bedolf onder een lavastroom. Er zijn meer verhalen waar ze in haar woede omstanders bedolf onder de lava, hen veranderend in verstarde pilaren.
Ook nu Hawaii tot het Christendom is bekeerd wordt Pele nog vereerd. Bij de krater worden aan haar jenever, koek en andere dingen geofferd. Deze krater ligt in het National Park, en het is verboden om stenen mee te nemen, op straffe van ongeluk en ellende tot ze worden teruggebracht. Verder worden aan Pele fruit, bloemen, slingers en varkens geofferd, en kippen, vissen en mensen. Een lichaamsdeel van een dood familielid, in combinatie met gebeden, maakte dat het familielid werd opgenomen onder de vooroudergeesten met goddelijke kracht, die de levenden bijstonden als dit nodig was.

Mail me jouw verhaal of ervaring

 

De godin van Glastonbury

Als binnen 1 dag 2 x hetzefde verhaal langkomt, is dat voor mij een teken om daar aandacht aan te besteden. Gister las ik in het boek Shambala voor het eerst over afbeelding van de Godin die zich zou bevinden in de vormen van het landschap in Glastonbury. Het lichaam van de godin laat zich zien in de contouren van een groep kleine heuvels. Glastonbury Tor is haar Tepel en de heuvel waar de toren op staat is haar borst. Chalice Hill is haar zwangere buik.

Heel de omgeving van Glastonbury zit vol verwijzingen naar de godin. En op de site van Katy Jones staat alles op een rij.

Site van Katy Jones

Ook deze Sumerische Godin uit de derde eeuw voor Christus met het alziend oog in haar baarmoeder, vond ik heel bijzonder.

.



Bloed als Gift